Italian poem
A proposet, lustrissem, de vaccina
by Carlo Porta (1775–1821)
A proposet, lustrissem, de vaccina, Ch’el senta s’el vœur rid questa che chì Ch’el sarà on mes che la m’è occorsa a mì In del fà vaccinà la Barborina.
Gh’eva in cà del dottor ona mammina Che l’eva in d’on fastidi de no dì Per scernì fœura el sit de fà insedì I varœul a ona sova piscinina.
Minga chì, perchè chì el dà tropp in l’œucc, Minga là, perchè la se vedarà; Chi nanch, perchè ghe resta el segn di bœucc.
Tira, bestira, on mondo de reson, Fin ch’el medegh, per falla quietà, Femmegh l’inest, el dis, in sui garon?
Oh che tocch de mincion (La sclama sta sciorina a l’improvvista). Sui garon? giust inscì: pussee anmò in vista!