Versos Italian Carlo Porta A sor Tommas Gross a Trevij

Italian poem

A sor Tommas Gross a Trevij

by (1775–1821)

Listen in the reader

Ve scrivi quatter vers ambrosian Mezz longh, mezz curt inscì come Dio vœur Talis qualis me sponten in del cœur E passen in la man. In sta manera vegni sœuli sœuli A div i mee reson come in scarliga, Resparmi la fadiga, E me van i mee coss mej che nè on œuli.

E poeù sto sfros che foo a l’Abaa Giavan El me va in sangu, e el me someja bon Pussee che a on tabaccon Ona presa de fœuja de Lugan.

N’eel defatt on guston A faghela a sti fìœuj de settimana, A sti prepotenton Che se creden la scuma di sapient Domà perchè hin parent Del boffacrusca de la cà Brentana?

Però intant, el me Gross, Che mi me scarpi el goss, lor coi sœu astuzzi Hin fors adree a catta el Luzzi Gambuzzi Che ghe ong la cusina, E ghe paga la crusca per farina. Donca vegnimm a nun: Chi è matt, sò dagn; E cazzincula al sur Abaa e Compagn.

Oh che cara, oh che bella, oh che stupenda Vila scialosa che le fee, o Tommas! Se te vee inanz inscì, T’ee de ciappà ona motria reverenda E dò ganass che t’han de seppellì Anch quella poca pinola d’on nas!

Dormì, bev e mangià Mangià, bev e dormì! Senza olter obblegh tra sto gran defà Che de incastragh qucj ciaccer e quej lapp, E pœù doman de capp A dormì, mangia e bev.... Oh che gust, oh che spass, oh che sollev!

Benedetto Trevij, borgh del Signor! Che te staga lontan di tò muraj I malann, i travaj; Che on’aria semper fresca e remondina La possa gira semper sul mezzdì Interna a la dispensa e a la cantina, Che la te possa rescià su e inranghì Quell moscon malarbett Che sassina i pollaster e i polpett; Che la possa a on besogn Trovass lì semper a desposizion De quij desgraziadon Che stanten per el cold a ciappà sogn!

Nò, nò, Tommas, no stà a legg pu per brio! S’el te cria el sur zio, El ch’ha reson; no stà a legg pu, Tommas; Godet in santa pas — sto ben de Dio.

Pensa che on bell culazz E ona s’cenna e ona trippa relevada Che impissa tutta ona cardega armada, Hin in sti temp de cazz Quell che ghe vœur per fass reputazioo. Set grass? te dan del don; Set pell e oss? Te petten del baloss! E adree al don, già te see, Quanci onor ghe stravacchen i badee.

Ora mò sti mezzènn tant nezessarj, Sti s’cenn, sti tafanari Se quisten fors col studi e col struziass? Ohibò, ohibò, el mè Tommas, Se quisten con la pas E con la santa flemma di ganass!

Insci possess anmì Dà on pè in la seggia, e vegnì chì con tì A spartitt la fadiga del paccià, A juttatt per on mes a fà nient. Gesuss che gust! doma a tirall in ment Me senti a ciappottà.

Vorev giurà denanz al Crozefiss De Comm, che l’è inscì tant miracolos, De morì anca mi in cros; Vorev fina pregall ch’el me inorbiss S’el me catta ona sira A god on sgrizz de lum d’ona candira, O el lum d’on stoppin pizz, Se no l’è per reson De invià giò polit quell pocch boccon. Tutt al pu, tutt al pu via de sto cas Me servirèv del lum d’on quej mocchett Per vedegh a andà in lett, E per fà ciar al mè car sur Tommas, Quand lott lott el se pienta In la strecciœura, de la mia parenta. Ah el rid adess?... adess n’è el fa bocchin?... Bravo sur Tommasin!

Me ne rallegher tant de la cuccagna. Olter che mangià, bev, e che dormì! E quella cossa lì La se bev, la se dorma, o la se magna?

Bravo, bravo, per brio, Bravo sur Tommasœu! Ehi!... ch’el tenda ai fatt sœu....l’è chì el sur zio.