Xlix

Entre parèisse aperamount la rigo Di sisselando e sapino e pinello, Encalaumado en co l'uno de l'autro, Emé li Coundriéulen dre sus la poupo, Li bras leva, d'acord butant l'empento E dins l'azur pièi la lachant ensèmble, Li terrassan d'en terro ié cridavon: «Manjo-cabrit! Quiéu-de-pèu! N'as de burre?» E li coulosse bounias: «Manjo-anchoio! Camino! As pòu que te manque, la terro?» Ié respoundien en uno bramadisso. E tout-de-long l'antico galejado Resclantissié dins lou parla di pople; E tout-de-long, sus li talus de pèiro Di pourtihoun que bordon la grando aigo, Pèr vèire, ivèr-estiéu, venien li fiho, De soun debas gaubejant lis aguïo O sa sieto à la man, la tèsto alerto. Tout resquihant peréu sus l'oundo liso, Li Coundriéulen aqui s'enarquihavon E, di batèu, en ié fasènt bouqueto: --Anen, voulès veni, cridavon, drolo, Emé nous-autre à-n-Arle?--Sian pas lèsto; Un autre cop!--E filavon li barco Dins li risènt, entre-mitan lis isclo. Just lou pilot, aplanta sus lou tèume, Alin-davans lis iue dubert e fisse Pèr fourvïa lis agacin de roco, De liuen en liuen viravo un pau la barro.