Versos French Frédéric Mistral Xlvi

French poem

Xlvi

by

Listen in the reader

E dounc l'Angloro, En péu o sus la tèsto un plechoun rouge, Li marin de Coundriéu e d'Andanceto Sèmpre la retrouvavon au passage; Talamen que, fasènt la descendudo, Un cop avé franqui li Tres Dounzello E travessa lis isclo Margarido E devista lou ro de Pèiro-Lato: --Anen, disien galoi, lèu anan vèire Au Malatra roundouleja l'Angloro!-- Acò soulet lis escarrabihavo Mai qu'un cigau de vin à la coucourdo. E tant-lèu la vesien, atravalido, Boulegant soun crevèu dins la lumiero, La gounello estroupado à miejo-cueisso E lou jougne badiéu coume uno roso D'agoulencié que béu la souleiado: --Que, hòu! cridavon en ié fasènt signe, Aquelo Angloro a panca fa fourtuno? --Ai! pauro! d'or, respoundié la pichoto, Aquéli gus de Raiòu, dins l'Ardecho N'en jiton gaire... Sabès lou prouvèrbi? Arpaiaire, pescaire, emai cassaire... --Pecaire!--Juste. Mai passas bèn vite? --Lou Rose es fièr e n'a ges d'arrestado, Bello jouvènto! Mai, à la remounto, Quand li chivau tiraran la maieto, Que revendren de la terro d'Argènço, Amarraren i tòti de la ribo E t'adurren de dàti... Ounte es toun paire? --Es au Grand-Malatra que vous espèro... Bon viage à la marino!--Adiéu, mignoto!