Portuguese poem
Par Deus, Lourenço, mui desaguisadas
Par Deus, Lourenço, mui desaguisadas novas oí agor'aquí dizer: mias tenções quiseran desfazer e que ar fossen per ti amparadas. Joán Soárez foi; e di-lh'assí: que louv'eu donas, mais nunca por mí, mentr'eu viver, serán amas loadas.
E, se eu fosse u foron escançadas aquestas novas de que ti falei, Lourenço, gran verdade ti direi, toda-las novas foran acaladas; mais a min e a ti poss'eu ben defender, ca nunca eu donas mandei tecer nen lhis trobei nunca polas maladas.
Cordas e cintas muitas hei eu dadas, Lourenç', a donas e elas a min; mais pero nunca con donas tecí nen trobei nunca por amas honradas; mai-las que me criaron, dar-lhis-hei sempr'en que vivan e vestí-las-hei, e serán donas de mi sempr'amadas.
Lourenço, di-lhe que sempre trobei por bõas donas e sempr'estranhei os que trobavan por amas mamadas.