Fez meu amigo gran pesar a mí

Fez meu amigo gran pesar a mí e, pero m'el fez tamanho pesar, fezestes-me-lh', amigas, perdoar e chegou hoj'e dixi-lh'eu assí: «Viínde ja, ca ja vos perdoei, mais pero nunca vos ja ben querrei».

Perdoei-lh'eu, mais non ja con sabor que eu houvesse de lhi ben fazer, e el quis hoj'os seus olhos merger, e dixi-lh'eu: «Olhos de traedor, viínde ja, ca ja vos perdoei, mais pero nunca vos ja ben querrei».

Este perdón foi de guisa, de pran, que ja máis nunca mig'houvess'amor, e non ousava viír con pavor, e dixi-lh'eu: «Ai cabeça de can, viínde ja, ca ja vos perdoei, mais pero nunca vos ja ben querrei».