Versos Portuguese Afonso X de Leão e Castela CCCLXV (Esta CCC e LXV. é como…)

Portuguese poem

CCCLXV (Esta CCC e LXV. é como…)

by (1221–1284)

Listen in the reader

Esta CCC e LXV. é como Santa Maria tirou de dulta un frade noviço que dizia que a alma non era nada, no mõeste[i]ro de Fontefria en Narbona.

Ben tira Santa Maria pela sa gran piedade ao pecador de dulta e de maa torpidade.

E sobr' aquest' un miragre ora contar-vos querria que por un monje noviço mostrou a Virgen Maria, que era dum mõesteiro que chaman de Fontefria, que [é] no arçobispado de Narbona a çidade. Ben tira Santa Maria pela sa gran piedade...

Este monje con loucura grande que ll'o demo dava, sempre a noit' e o dia en seu coraçon dultava que alma nada non era senon vento que passava tost' e que se desfazia come fum'; e en verdade Ben tira Santa Maria pela sa gran piedade...

Tiinna de tod' en todo aquesto que assi era. Assi andava perdudo per sen que ll' o demo dera, que o metia en dulta, e cuidava y mui fera- ment[e] a noit' e o dia por sua gran ne[i]çidade. Ben tira Santa Maria pela sa gran piedade...

E est' andava cuidando tanto, que disse sen falla que na ordin non querria viver: «ca, ssi Deus me valla,» diss' el, «pois qu' é esta alma atal como nemigalla, quer' oy mais andar viçoso e comprir mia voontade.» Ben tira Santa Maria pela sa gran piedade...

a noit' assi jazendo, cuido[u] como se saysse do mõesteir' e da ordin que o nengu non visse; vistiu-sse log' e calçou-sse, ca ata que non comprisse seu cuido non folgaria. E por fazer tal maldade Ben tira Santa Maria pela sa gran piedade...

Pareçeu-ll' a Gloriosa con d'angeos gran companna qúe levavam ha alma dun pobre mans' e sen sanna a çeos, con claridade e alegria tamanna que contar non saberia. E diss' ela: «Estade, estade, Ben tira Santa Maria pela sa gran piedade...

E verá aqueste monje que anda en gran loucura en cuidar que non é nada a alma, ca da altura deçeu meu Fill' e pres morte por ela fort' e mui dura; e quen non cree aquesto ment' e faz gran falsidade.» Ben tira Santa Maria pela sa gran piedade...

Quand' aquesto viu o monje, teve-sse por mui culpado e tornou-s' ao dormidoiro e foi mui led' afficado daquela vison que vira e de [sa] dulta tirado, e viveu senpr' en sa orden con ben e con omildade. Ben tira Santa Maria pela sa gran piedade...