Italian poem
Remirava con tutta devozion
by Carlo Porta (1775–1821)
Remirava con tutta devozion Vuna de sti mattinn in l’Ospedaa El ritratt de Monteggia, e l’iscrizion Che dis con pocch paroll tanc veritaa.
Quand on tricch e tritracch sott al porton El me presenta on asen mezz spelaa Ch’el fava on vòlt real con el firon Per rampà sora in cort on ammalaa.
A sto pont tutt l’amor per la virtú, Ch’el me ispirava quell dottor de sass, L’è andaa in fond di calcagn lu de per lu.
E hoo vist infin che i sciori no gh’han tort Quand se disen tra lor per confortass Che var pu on asen viv, che on dottor mort.