Portuguese poem
Martín Gil, un homen vil
by Estêvão da Guarda (1280–1360)
Martín Gil, un homen vil se quer de vós querelar: que o mandastes atar cruamente a un esteo, dando-lh'açoutes ben mil; e aquesto, Martín Gil, parece a todos mui feo.
Non no posso end'eu partir, pero que o ja roguei. que se non queix'end'al Rei: ca se sente tan maltreito que non cuida én guarir; e, Martín Gil, quen no vir, parece mui laid'e feito.
Tan cruamente e tan mal diz que foi ferido entón, que teedes i cajón, s'ele desto non guarece; e aqueste feit'é tal, Martín Gil, tan desigual, e ja mui peior parece.