Portuguese poem
De quantas cousas eno mundo son
by Pai Gomes Charinho (1225–1295)
de quantas cousas eno mundo son, non vejo eu ben qual poden semelhar al-rei de Castela e de León senón ũa qual vos direi: o mar. O mar semelha muit'aqueste Rei; e d'aquí en deante vós direi en quaes cousas, segundo razón.
O mar dá muit', e creede que non se pod'o mundo sen el governar, e pode muit', e ha tal coraçón que o non pode ren apoderar. Des i ar é temudo, que non sei quen o non tema; e contar-vos-ei aínda máis, e judgade-m'entón.
Eno mar cabe quant'i quer caber; e mantén muitos; e outros i ha que x'ar quebranta e que faz morrer enxerdados; e outros ha que dá grandes herdades e muit'outro ben. E tod'esto que vos conto avén al-rei, se o souberdes conhocer.
E da mansedume vós quero dizer do mar: non ha cont', e nunca será bravo nen sanhudo, se lho fazer outro non fezer; e sofrer-vos-á toda-las cousas; mais, s'é en desdén, ou per ventura algun louco ten, con gran tormenta o fará morrer.
Estas manhas, segundo é meu sén, que o mar ha, ha el-rei. e por én se semelhan, quen o ben entender.