Versos Portuguese Afonso X de Leão e Castela CDXI (Esta é a primeyra, da nacença…)

Portuguese poem

CDXI (Esta é a primeyra, da nacença…)

by (1221–1284)

Listen in the reader

Esta é a primeyra, da nacença de Santa Maria, que cae no mes de setembro; e começa assi:

Beyto foi o dia e benaventurada a ora que a Virgen Madre de Deus, foi nada.

E daquesta naçença falou muit' Ysaýa, e prophetando disse que arvor sayria ben de rayz de Jesse, e que tal fror faria que do Sant' Espirito de Deus fosse morada. Beyto foi o dia e benaventurada...

Outros prophetas muitos daquesto profetaron, e os Evangelistas desta Sennor falaron com' era de gran guisa, e dos Reys ar contaron do linag' onde viynna esta Sennor onrrada. Beyto foi o dia e benaventurada...

Mas pero de seu padre, que Joachin chamado foi, e sa madre Anna, direi-vos seu estado: quanto no mund' ouveron partiron per recado que de quanto avian non lles ficava nada. Beyto foi o dia e benaventurada...

Ca Joachin e Anna tal acordo preseron, que fezeron tres partes de quant' aver ouveron; a ha pera pobres, a outra reteveron pera ssi, a terçeyra ao templ' era dada. Beyto foi o dia e benaventurada...

Enquant' esta companna santa assi obrava, Deus toda-las sas cousas dous tant' acreçentava; mais non lles dava fillo, por que coitad' andava muit' end' ele; mas ela era en mais coitada, Beyto foi o dia e benaventurada...

Porque os rezõavan por malditos as gentes. E poren fillou ele offertas e presentes que levass' ao templo con outros seus parentes; mas Ruben e Symeon vedaron-ll' a entrada, Beito foi o dia e benaventurada...

Que lle disseron logo: «D' aqui entrar es quito, Joachin; poren vay-te, pois de Deus es maldito, que te non quis dar fillo, ca assi é escrito; porend' entrar non deves en casa tan sagrada.» Beito foi o dia e benaventurada...

El ouve dest' enbargo e vergonna tamanna, que non foi a ssa casa, neno viu sa companna; mais fillou seus gãados e foi-ss' aa montanna, assi que por gran tenpo non fez ali tornada. Beito foi o dia e benaventurada...

Anna, quando viu esto, ouvo tan gran despeito que con coita chorando se deitou en seu leito e de grado morrera; mas non ll'ouve proveito, ca Deus pera gran cousa xa tiinna guardada. Beito foi o dia e benaventurada...

E ali u jazia gemend' e sospirando e sa desaventura a Deus muit' ementando de que era sen fillos de Joachin, chorando, quis Deus que do seu angeo foss' ela confortada. Beito foi o dia e benaventurada...

E disse-lle: «Non temas, Anna, ca Deus oyda a ta oraçon ouve; e poren sen falida de teu marido filla averás, que comprida será de todos bes mais d'outra e preçada.» Beito foi o dia e benaventurada...

E pois ll' est' ouve dito, foi-ss' o angeo logo a Joachin, que era metudo no meogo das grandes montannas, e disse-l[l]': «Eu te rogo que tornes a ta casa logo sen alongada. Beito foi o dia e benaventurada...

El, cuidando que era ome, respos-ll' atanto: «Com' irei a mia terra u reçebi quebranto grand' entre meus vezinnos, que eu, palo Deus santo, quisera que a testa me foss' ante tallada? Beito foi o dia e benaventurada...

Ca à porta do templo disseron-mi os porteiros, pois non avia fillos como meus conpanneiros, non entraria dentro, nen aves nen cordeiros nen ren de mia offerta non seria fillada. Beito foi o dia e benaventurada...

E por esta vergonna e por este dosto fogi a esta terra, e ei ja assi posto que nunca atá torne; e eno mes d'agosto averá ben seis meses que fiz aqui estada Beito foi o dia e benaventurada...

Entr' aquestas montannas, que é terra esquiva, con estes meus gãados; ca mais me val que viva en logar apartado, que vida mui cativa fazer entre mias gentes, vergonnos' e viltada.» Beito foi o dia e benaventurada...

O angeo lle disse: «Eu soon mandadeiro a ti de Deus do çeo por te fazer certeiro que de ta moller Anna averás tal erdeiro e toda a terra será enlumada. Beito foi o dia e benaventurada...

E se esto que digo tes por maravilla, certãaamente cree que te dará Deus filla, que o que perdeu Eva per ssa gran pecadilla cobrar-ss-á per aquesta, que será avogada Beito foi o dia e benaventurada...

Entre Deus e as gentes que foren pecadores. Poren vay-te ta via e leixa teus pastores que guarden teus gãados; ca muito son mayores de Deus as sas merçees ca ren que foss' osmada.» Beito foi o dia e benaventurada...

Quanto Joachin esto oyu, log' esmorido caeu e jouv' en terra fora de seu sentido, ates que o angeo foi dali partido, que seus omens o foron erger sen detardada Beito foi o dia e benaventurada...

E que lle preguntaron logo o que ouvera, que tal peça en terra esmorido jouvera. E el contou-lles quant' o angeo lle dissera; e eles lle disseron: «De vos ir é guisada Beito foi o dia e benaventurada...

Cousa, e non passedes de Deus seu mandamento, e id' a vossa casa logo sen tardamento; ca se o non fezerdes, quiçay por escarmento vos dará Deus tal morte que será mui sõada.» Beito foi o dia e benaventurada...

Tanto ll'esto mostraron e per tantas razões, que lles respos chorando: «Pois que vos praz, varões, farei vosso consello; mais, por Deus, compannões, guardade-mi os gãados en aquesta mallada.» Beito foi o dia e benaventurada...

E pois lles esto disse, meteu-ss' aa carreira por s'ir pera sa casa veer sa compan[n]eyra, que o beyto angeo fezera [ja] certeira que Joachin verria pela porta dourada, Beito foi o dia e benaventurada...

E que a el saysse reçebe-lo aginna; ca Deus enas sas coitas porria meezinna e lle daria filla dele tal que Reynna seria deste mundo e dos çeos chamada. Beito foi o dia e benaventurada...

Quand' aquest' oyu Anna, que jazia gemendo e sospirand', ergeu-sse e foi alá correndo, e levou seus parentes sigo, com' eu aprendo, ben como se ouvess' a casar outra vegada. Beito foi o dia e benaventurada...

E pois viu seu marido, obridou seus pesares e con muitas saudes e muitos abraçares o acolleu mui leda, e pois muitos manjares lle guisou, e sa casa muy ben encortynnada, Beito foi o dia e benaventurada...

Na qual aquela noite, est' é cousa sabuda, foi na beita Anna, a Virgen conçebuda, a que pelos prophetas nos fora prometuda ante que esto fosse mui gran sazon passada. Beito foi o dia e benaventurada...

E logo que foi viva no corpo de sa madre, foi quita do pecado que Adan, nosso padre, fezera per consello daquel que, pero ladre por nos levar consigo, a porta ll' é serrada Beito foi o dia e benaventurada...

Do inferno. Ca esta lle pos a serradura e abriu parayso, que per malaventura serrou nossa madr' Eva, que con mui gran loucura comeu daquela fruita que Deus ll'ouve vedada. Beito foi o dia e benaventurada...