Portuguese poem
CDXIV (Como Deus é comprida Tridade)
by Afonso X de Leão e Castela (1221–1284)
Como Deus é comprida Tridade sen enader nen minguar de ssi nada, éste, cousa çerta e mui provada, tres pessoas e a Deidade. Segund' esto quero mostrar razon per que sábian quantos no mundo son de como foi virgen Santa Maria en tres guisas da virgidade.
Ca ela foi virgen na voontade e ena carn' ante que fosse dada a Joseph, con que foi esposada, e foi virgen tendo castidade, e ar foy-o en aquela sazon que foi prenn' e pariu fillo baron, e ficou virgen como xe soya; e assi foron tres en unidade.
E porend', amigos, mentes parade e veredes obra muit' ordin[n]ada de como Deus buscou carne sagrada en que nos mostrasse humanidade comprida de todo ben, e d'al non, con que podesse poys soffrer paxon e morrer, e viver a terçer dia e destruir o dem' e sa maldade.
E macar é Sennor, quis ygualdade con sa Madre, a benaventurada; ca seendo sa filla e criada, non catou grandeza nen quantidade de ssi a ela, mais fillou fayçon d'ome na carne dela, e enton foi fillo da que el criad' avia, e da filla fez madr', est' é verdade.
E tant' ouv' ela en si omildade que dos çeos, u era sa morada, o fez deçer na sa santivigada carne comprida de toda bondade, en que el pose tan gran beçion e deu sa graça e dema[i]s tal don, que quantos o dem' enfermar fazia reçebes[s]en per ela sãydade.
Poren lle roguemos por piadade que rog' a Deus, de que ficou prennada quando foi do angeo saudada, que nos guarde de toda tempestade que nos non nuza, e ar d'ocajon e do demo cho de trahyçion, que nos non enarte con arlotia que nos enarta, e con falsidade.