Italian poem
LXXVIII (QUam tibi auxilium offero petentem…)
by Giovanni Francesco Lazzarelli (1621–1693)
QUam tibi auxilium offero petentem Cicceidem, Caesar, excipe sereno Vultu, nec illam sinas ab effreno Temporis morsu morderi dolentem. Zoilorum turbam reprime furentem, Ne tam minaci pereat veneno; Sed per te vitam tute sub ameno Parnasi vivat tegmine latentem. Ibi securam fine metu vitam Cicceides nostra ducat usque dum Invidiae rabiem videat sopitam. Excipe, Caesar, deprecor, et cum Hoc eam redde epigrafe munitam: Noli me tangere caesaris sum.
More by Giovanni Francesco Lazzarelli
- LXXVI (CAro D. Ciccio mio, tutto il…)
- LXXVII (COnte, la mia Cicceide è diventata…)
- LXXVII (ROnchi, quella strettissima unione…)
- LXXVIII (Giusto ciò, che previddi, è poi…)
- LXXXIV (POrtando in man certo suo Voto…)
- LXXXVIII (IL mar, che dianzi orribile fremea…)
- V (SE ben da se D. Ciccio…)
- VI (D. Ciccio non è più gajo…)