Portuguese poem
+Soneto Ix.+
by Manuel Maria Barbosa du Bocage
Nestóreos Dias, que sonhava Elmano, Brilhantes de almos gostos, de aurea Sorte, Pomposa Fantasia, audaz Transporte, As azas cerceai do Orgulho insano.
Plano de hum Numen contradiz meu plano, E quer que se esvaeça, e quer que abórte: Eis, eis palpita, precursor da Mórte, No túmido aneurisma o Desengano.
A Deos, ó Génios que Ulysséa admira: (Cantor, que honrastes, honrareis, Cantores) Versos, prantos lhe dai, que Elmano expira.
Deixai-lhe a cinza em paz, fataes Amores; E vós, do extincto Vate a Campa, e Lyra, Virtudes, que exaltou, cobri de flores.
Beneficencia, e Piedade, celebradas no Epicedio ao Marquez d'Angeja.
Ao Senhor Nuno Alvares Pereira Moniz.