Italian poem
Pace e sonne
by Modesto Della Porta (1885–1938)
L’àvetra notte ’Ntonie di Fanelle s’arisbijà sentenne nu remùre. Smuvì la cocce, e tra lu chiare e scure, vidì nu latre ’nche nu scarepelle,
che jave sbuscichènne le vedelle dentr’a li stipe e pe’ la tiratùre. «Nu latre? Chi sarrà ’stu puverelle!...» — pinzà. — Po’ ’nche lu tone cchiù sicure:
«Gioie di zi’, — je fece — giuvinotte, ti pozza benedire la Madonne! N’ci trove manche sale i’ di jurne:
che pu’ trovà mo signorì di notte?» S’ariccuncià la cupertòle atturne e ’n santa pace aripijà lu sonne...